Kestane

cok hosuma gitti. tumblr’cı bi arkadasımız ne güzel yazmıs, sevdim. :)

mackrulz:

Kimse yokken dinlerim bu şarkıyı.. içimdeki sıkıntıları atar, bir kavanoz nutella yemiş gibi olurum ya da şöyle bişey işte. Bu satırları yazarken arka plandan çalması ne hoş. Babalar cover’lamış bi kere boş olur mu. Bu boktan tanımlamadan sonra asıl söylemek istediklerime… -dıt. (kestik)

Aşk denen şeyin tarifinde şu varmıdır.. Onu gördüğünde alevlenmek o yokken tekrar kül olmak. Bunun adı aşk mı lan? Aşk denen şeyi tatmışımda haberim mi yok? Yoksa saçma salak, hebele hübele lise aşkları tadında şeyler mi yaşadım? Sorgulamak sorgulamak sorgulamak.. Onu görmek istemiyorum ama gördüğümde de hayır demiyorum. Şuraya yazarken kaç kere backspace’e bastım tahmin bile edemezsin. Mektup yazmak istemiyorum lan. Haykırıyorum sadece.. beni anla yeter.

Gece yine uzuyor ve ben yine kola ile bütünleşik bir gece yaşıyorum.. Gönül isterdi ki şu kolanın son damlasını bile beraber içelim. Şişesiyle o aptal şişe çevirmece oyununu oynayalım.. hemde iki kişi. Ne kadar aptalız dimi? İnan çok eğlenirdik ama sen bu kolanın asiti gibi kapağı her açtığımda çekip gittin.. geriye ise altından bedava çıkmamış bir kapak ve kokun kaldı.